Cztery prawa duchowego życia
Obok praw fizycznych, które rządzą światem materialnym, istnieją też prawa duchowe, które regulują nasz stosunek do Boga.
O co chodzi w czterech prawach?
To proste przedstawienie Ewangelii: Bóg kocha człowieka, człowiek jest oddzielony od Boga przez grzech, Jezus Chrystus jest jedyną drogą powrotu do Boga, a każdy człowiek musi osobiście odpowiedzieć Chrystusowi przez wiarę.
Bóg cię kocha
Bóg stworzył cię do relacji z Nim i ma dla twojego życia dobry plan.
Grzech oddziela od Boga
Człowiek nie może sam usunąć swojej winy ani wrócić do Boga własnym wysiłkiem.
Jezus jest drogą
Chrystus umarł za nasze grzechy i zmartwychwstał, aby pojednać nas z Bogiem.
Trzeba odpowiedzieć
Bóg wzywa cię, abyś zaufał Jezusowi i przyjął Go jako Zbawiciela i Pana.
Bóg cię kocha i ma dla twojego życia wspaniały plan
Boża miłość
Bo góry mogą się poruszyć i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi ciebie. [Księga Izajasza 54:10]
Boży plan
Ja bowiem znam zamiary, jakie mam wobec was – wyrocznia Pana – zamiary pełne pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie. [Księga Jeremiasza 29:11]
Dlaczego więc ludzie cierpią?
Dlaczego jednak większość ludzi nie doświadcza takiego życia w obfitości?
Dlaczego ludzie chorują, umierają, doświadczają nieszczęść?
Drugie prawo odpowiada na to pytanie.
Człowiek jest grzeszny i oddzielony od Boga
Człowiek jest grzeszny i w konsekwencji oddzielony od Boga, dlatego też nie może znać, ani przeżywać Bożej miłości i planu dla swojego życia.
Człowiek jest grzeszny
Nie ma sprawiedliwego, nawet ani jednego; (…) nie ma takiego, co dobrze czyni, nawet jednego. [List do Rzymian 3:10.12]
Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej. [List do Rzymian 3:23]
Człowiek jest oddzielony od Boga
Lecz wasze winy wykopały przepaść między wami a waszym Bogiem. [Księga Izajasza 59:2]
Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć (czyli duchowe oddzielenie od Boga). [List do Rzymian 6:23]
Bóg jest święty, a człowiek jest grzeszny. Dlatego między człowiekiem, a Bogiem, istnieje przepaść. Te strzałki ilustrują, że człowiek próbuje pokonać tę przepaść i zdobyć życie wieczne przez swoje wysiłki takie, jak dobre, uczciwe życie, filozofia czy religia.
Jezus Chrystus jest jedyną drogą powrotu do Boga
Człowiek sam nie może usunąć swojej winy ani wrócić do Boga własnymi siłami. Dlatego Bóg przerzucił pomost nad tą przepaścią, która dzieli nas od Niego. Jezus Chrystus umarł zamiast nas, płacąc w ten sposób karę za nasze grzechy. Tylko przez Niego człowiek może otrzymać przebaczenie i pojednać się z Bogiem.
On umarł za nas i zmartwychwstał
Lecz on był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła nań chłosta zbawienna dla nas, a w jego ranach jest nasze uzdrowienie. Wszyscy pobłądziliśmy jak owce, każdy z nas się zwrócił ku własnej drodze, a Pan obarczył go winami nas wszystkich. [Księga Izajasza 53:5-6]
Chrystus umarł za nasze grzechy, został pogrzebany i zmartwychwstał trzeciego dnia. [1 List do Koryntian 15:3-4]
Dlatego On jest jedyną drogą
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. [Ewangelia Jana 14:6]
I nie ma w nikim innym zbawienia, gdyż (poza imieniem Jezus) nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni. [Dzieje Apostolskie 4:12]
Most nad przepaścią
Krzyż Chrystusa pokazuje, że droga do Boga nie prowadzi przez ludzkie zasługi, lecz przez to, co Jezus zrobił dla nas.
Musisz osobiście odpowiedzieć Jezusowi Chrystusowi
Musisz osobiście odpowiedzieć Jezusowi Chrystusowi. Bóg wzywa cię, abyś Mu zaufał i uznał, że On umarł za twoje grzechy. Możesz to uczynić, robiąc krok wiary: przyjmując Jezusa Chrystusa jako swojego Zbawiciela i Pana. Dopiero wtedy doświadczysz przebaczenia i pokoju z Bogiem.
Zbawienie jest darem Bożym, dostępnym przez wiarę
Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. Nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. [List do Efezjan 2:8-9]
Musimy osobiście, przez wiarę, przyjąć Chrystusa
Wszystkim tym jednak, którzy Go przyjęli, dał moc, aby się stali dziećmi Bożymi – tym, którzy wierzą w imię Jego; tacy nie narodzili się ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga. [Ewangelia Jana 1:12-13]
Pan Jezus mówi: Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną. [Księga Apokalipsy 3:20]
To wymaga osobistej odpowiedzi
Nie wystarczy wiedzieć o Jezusie. Bóg wzywa człowieka do zaufania Chrystusowi i przyjęcia Go jako Zbawiciela i Pana.
Które z tych kół najlepiej pokazuje twoje życie?
Te dwa rysunki pomagają zobaczyć różnicę między życiem skupionym wokół własnego „ja” a życiem oddanym Chrystusowi.
Człowiek na tronie własnego życia
Chrystus nie został zaproszony do życia
Różne dziedziny życia poddane własnemu „ja”.
Człowiek nie żyje i nie próbuje żyć w zgodzie z planem Bożym, w efekcie nie ma prawdziwego pokoju i pewności zbawienia.
Chrystus zaproszony do życia
Człowiek oddał tron swojego życia Chrystusowi
Różne dziedziny życia poddane Chrystusowi, co prowadzi do życia i myślenia, zgodnego z planem Bożym, a w efekcie do prawdziwego pokoju i pewności zbawienia.
Które z tych kół najlepiej pokazuje twoje życie?
Czy chcesz, aby Jezus Chrystus naprawdę zamieszkał i panował w twoim życiu?
Dalsze uwagi wyjaśnią Ci, w jaki sposób możesz przyjąć Chrystusa jako osobistego Zbawiciela i Pana.
Możesz przyjąć Jezusa teraz przez modlitwę
Jeśli rozumiesz, że jesteś grzesznikiem i wierzysz, że Jezus Chrystus umarł za twoje grzechy i zmartwychwstał, możesz już teraz zwrócić się do Niego w modlitwie. Modlitwa nie zbawia sama w sobie. Zbawia Chrystus, którego przyjmujemy przez wiarę (zaufanie). Modlitwa jest jedynie sposobem wyrażenia twojej wiary.
Bóg zna twoje serce i nie zależy Mu na pięknych i starannie dobranych słowach, lecz na szczerości twojego serca.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznanie jej ustami – do zbawienia. [List do Rzymian 10:10]
Każdy, kto wzywać będzie imienia Pańskiego, będzie zbawiony. [Dzieje Apostolskie 2:21]
Oto przykład modlitwy:
Czy taka modlitwa wyraża pragnienie Twojego serca?
Jeśli tak, to pomódl się w tej chwili w taki sposób, a Pan Jezus – według swojej obietnicy – zamieszka w Twoim życiu. Każdy, kto prawdziwie wzywa imienia Pana, będzie zbawiony.
Skąd możesz wiedzieć, że Chrystus zamieszkał w tobie?
Pewność tego, że Chrystus zamieszkał w Tobie, nie opiera się na uczuciach, ale na obietnicy Boga. Nie chodzi o to, co czujesz i czy coś czujesz. Ważne jest to, co Bóg powiedział w swoim Słowie. Jeśli zaufałeś Jezusowi Chrystusowi jako swojemu Zbawicielowi i Panu, Bóg daje ci swoją obietnicę:
Tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę. [Ewangelia Jana 6:37]
Słowo Boże obiecuje życie wieczne tym, którzy przyjęli Jezusa jako osobistego Zbawiciela i Pana
A świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Kto ma Syna, ma życie; Kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne. [1 List Jana 5:11-13]
Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. [Ewangelia Jana 3:16-18]
Możesz zatem być pewien, od tego momentu, gdy, opierając się na Jego obietnicy, zaprosiłeś Go, Chrystus mieszka w tobie i już masz życie wieczne. On nigdy cię nie zawiedzie.
Nie polegaj na uczuciach
Uczucia są zmienne. Jednego dnia mogą być silne, a drugiego słabe. Ale Boże Słowo się nie zmienia. Jest pewne i stabilne. Chrześcijanin nie powinien opierać tego, w co wierzy, na emocjach, ale na tym, co Bóg objawił.
Parowóz może jechać bez wagonu. Jednakże bezcelowe byłoby usiłowanie ciągnięcia pociągu przez wagon. Podobnie my, jako chrześcijanie, nie polegamy na uczuciach czy doznaniach, lecz pokładamy naszą ufność w wierności Boga i obietnicach Jego słowa – Pisma Świętego:
Podążamy za tym, w co wierzymy, a nie za tym, co można zobaczyć. [2 List do Koryntian 5:7]
Jeśli szczerze zaprosiłeś Jezusa, lecz mimo tego kiedykolwiek uczucia będą sugerować ci coś innego, albo przez chwilę przestaniesz odczuwać to, że jesteś dzieckiem Bożym i masz życie wieczne, przypomnij sobie to, że fundamentem jest prawda, objawiona w Piśmie Świętym, a nie to, co czujesz. Jeśli szczerze zaufałeś Jezusowi i zaprosiłeś Go jako Pana i Zbawiciela, On nigdy cię nie opuści i nie musisz ponownie Go zapraszać.
Gdyż sam Bóg powiedział: Nie opuszczę cię ani nie porzucę! [List do Hebrajczyków 13:5]
A teraz, gdy przyjąłeś Chrystusa
Z chwilą, gdy przyjąłeś Chrystusa przez akt wiary, w twoim życiu zaczęło wiele zmian, a przede wszystkim:
Twoje grzechy zostały przebaczone.
W Nim mamy odkupienie przez Jego krew, przebaczenie grzechów. [List do Kolosan 1:14]
Zostałeś usprawiedliwiony i pojednany z Bogiem, a między Tobą, a Bogiem, jest pokój
A zatem usprawiedliwieni dzięki wierze, żyjemy w pokoju z Bogiem dzięki Panu naszemu, Jezusowi Chrystusowi. [List do Rzymian 5:1]
Stałeś się dzieckiem Bożym.
A wszystkim tym, którzy Go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w Jego imię. [Ewangelia Jana 1:12]
Otrzymałeś życie wieczne.
Ten, kto ma Syna, ma życie, a kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne. [1 List Jana 5:12-13]
Bóg rozpoczął w tobie swoje dzieło i będzie cię prowadził.
Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy je aż do dnia Jezusa Chrystusa. [List do Filipian 1:6]
Czy mogłoby się zdarzyć coś wspanialszego w twoim życiu, niż przyjęcie Jezusa jako Pana i Zbawiciela? Czy chciałbyś podziękować teraz Bogu w modlitwie za to, co dla ciebie uczynił? Przykład modlitwy:
A co dalej? Wskazówki do wzrastania w wierze
Aby Bóg mógł Cię prowadzić, wzmacniać i wzbudzać w Tobie owoce Swojej obecności w twoim życiu, musisz „ćwiczyć się w pobożności”. To jak cztery szprychy koła, dzięki którym Bóg mocą Ducha Świętego będzie „pchał” to koło twojego życia dalej – ku coraz większej świętości.
Modlitwa
Codziennie przychodź do Boga w modlitwie. Mów do Niego szczerze i prosto. Dziękuj Mu, wyznawaj grzechy, proś o pomoc i powierzaj Mu swoje sprawy.
Słowo Boże
Czytaj codziennie Pismo święte z pragnieniem, aby podobać się Bogu. To przez Boże Słowo poznajesz Boga, Jego wolę i drogę dla swojego życia. Dobrze zacząć od Ewangelii Jana.
Świadectwo
Dawaj świadectwo o Chrystusie – życiem i słowem. Nie wstydź się Chrystusa i mów o Nim innym.
Wspólnota
Kilka razem płonących żagwi tworzy duże, jasno płonące ognisko; natomiast jedna żagiew – wyjęta z ogniska i położona na wilgotnej ziemi – szybko gaśnie. Podobnie jest z naszym związkiem z innymi chrześcijanami. Chrześcijanin nie ma wzrastać sam. Potrzebuje społeczności, nauczania, modlitwy i zachęty innych wierzących.
Pamiętaj, że nie wzrastasz własną siłą. Duch Święty mieszka w wierzącym, prowadzi go i uzdalnia do życia, podobającego się Bogu.
Wzrost duchowy nie polega na perfekcji, ale na coraz wierniejszym chodzeniu za Chrystusem. Będą zwycięstwa i będą upadki, ale Bóg jest wierny i prowadzi swoje dzieci dalej.
Chcesz porozmawiać?
Jeśli chcesz porozmawiać o Ewangelii, Panu Jezusie, Biblii albo kroczeniu za Chrystusem, możesz napisać do nas przez formularz kontaktowy. Możesz też poprosić o modlitwę albo zadać pytanie dotyczące wiary.
Skontaktuj się z nami